Ik heb obesitas, laat ik daarmee beginnen. Ik wil daarvan af. Mijn BMI is nu nog “veel te hoog”, maar langzaam maar zeker komt de grens in zicht voor een “hoog” BMI. Dat is nog steeds niet goed, maar wel veel beter dan het jaren is geweest. En ik ben daar toch best trots op.
Ik houd van lekker eten, koken en bakken. Dat is ook zeker een reden voor mijn overgewicht. Maar niet de enige. Het eerste medicijn dat ik kreeg toegediend bij mijn eerste aanval was een hoge dosering prednison. Daarna begon het afbouwen, maar voor ik afgebouwd was kreeg ik weer nieuwe kuren toegediend vanwege nieuwe aanvallen en het duurde twaalf jaar eer ik eindelijk kon stoppen met de prednison. Mede hierdoor ben ik ruim 40 kilo zwaarder geworden. Een endocrinoloog vertelde me dat prednison, zeker bij chronisch gebruik, nog lang (jaren) actief kan blijven in je lichaam. Medicatie tegen zenuwpijn kan ook zo’n effect hebben. Omdat ik een incomplete dwarsleasie had opgelopen door diverse ontstekingen was bewegen ook een probleem. Door herstel van mijn lichaam kon ik weer beter bewegen. Ik wijzigde ook mijn eetpatroon. De kilo’s vlogen er niet af, maar gestaag werd ik lichter en de blijven de kilo’s er ook af. Maar het gaat me niet snel genoeg en ik wil vooral nog meer gezondheidsproblemen door andere ziektes voorkomen.
Ik heb daar hulp bij gezocht. Ik kwam in aanmerking voor deelname aan een Gecombineerde Leefstijl Interventieprogramma – GLI. Als je in aanmerking komt krijg je dit ook vergoed via de zorgverzekering. Ik volg dit online in een vaste groep mensen en je helpt elkaar. Het programma duurt 2 jaar en je bespreekt onder leiding van een vaste coach allerlei onderwerpen die invloed hebben op je leefstijl en gezondheid. Dan gaat het bijvoorbeeld over voeding en beweging, maar ook over slapen, persoonlijke balans en rust- en ontspanning. Binnen je eigen mogelijkheden en grenzen ga je op zoek naar wat voor jou werkt.
Het zijn vaak kleine stapjes die me helpen om gewoontes te veranderen en het ook vol te houden. Ik fiets na het boodschappen doen niet altijd rechtstreeks naar huis, maar neem vaker een alternatieve route die net een paar km langer is of ik zet mijn fiets net iets verder bij een winkel vandaan zodat ik net wat meer moet lopen. Ik loop nog vaker de trap op en af. Ik drink bijna geen frisdrank of sappen meer, ben in plaats van 48+ kaas 35+ kaas gaan eten, ben minder vlees en meer groenten gaan eten. Ik probeer echt bewust een paar keer per week rust te nemen door te luisteren naar een luisterboek, want dan kan ik echt niets anders doen. Als ik uit eten ga, probeer ik niet altijd een 3-gangen menu te nemen, maar het voor- of nagerecht te laten staan. In overleg met mijn fysiotherapeut krijg ik nu 5x per jaar een ander trainingsprogramma. Het is niet altijd makkelijk en het gaat ook weleens een periode minder goed, maar de opstapeling van al die kleine stappen levert dus resultaat op. Ik ben blij met het verlies van kilo’s en centimeters in omtrek. Ook mijn labwaarden zijn verbeterd naar goede waardes. Dit betekent dat bijvoorbeeld het risico op diabetes is verkleind. Vooral daar ben ik blij mee.
Mijn streven is voor het einde van het jaar eindelijk eens aan de goede kant van de balans te staan en te blijven. Door het op te schrijven en uit te spreken leg ik voor mezelf de lat wat hoger en is het een stimulans. Ik moet dan nog wel een paar kleine stapjes bedenken om het ook voor elkaar te krijgen.
Caroline