Ze komt van heel ver. Saskia Houben (48) lag vier maanden in het ziekenhuis, omdat ze door meerdere MS-schubs niets meer kon. Drie jaar later beweegt ze weer volop: wandelen, krachttraining en wielrennen. “Ik ben bewegen anders gaan waarderen sinds ik ziek ben. Bewegen is, naast de MS-medicatie Ocrevus, een belangrijk medicijn. Het betekent meer dan alleen maar sport. Het is lijfsbehoud.”
In juni 2022 kreeg Saskia de diagnose MS. “In een week tijd heeft de ziekte zich bij mij gemanifesteerd. Het begon ermee dat mijn kaak raar aanvoelde en ik niet meer goed proefde. Ik dacht eerst dat ik long covid had, maar in de loop van de week vielen steeds meer lichaamsfuncties uit. Ik kon niet meer goed lopen, ik zag dubbel, praten lukte niet.” De diagnose relapsing remitting MS werd snel gesteld. Daarna ging het eigenlijk alleen nog maar bergafwaarts met Saskia. “Ik heb meerdere schubs gehad. Ik werd opgenomen in een revalidatieziekenhuis, waar ik maanden heb gelegen. In het begin kon ik alleen maar liggen en overgeven. Het was verschrikkelijk en heel zwaar.”
Veranderingen in leefstijl
Langzaam maar zeker knapte Saskia weer op. Voor haar betekent de diagnose een ommezwaai van haar leefstijl. “Ik ben veganistisch gaan eten volgens het Overcoming MS-programma. Dat volg ik heel strikt. Daarnaast ben ik gaan mediteren. Ik probeer in het nu te leven en dat te combineren met een zo stressvrij mogelijk bestaan. Plannen en overzicht bewaren zijn daarbij belangrijk.”
Saskia begon ook meer te sporten. “Voorheen was dat altijd de sluitpost van mijn planning. Nu is sporten lijfsbehoud.” Ze traint vier keer per week intensief. Op zolder, naast de wasmachine, staat een crosstrainer en liggen dumbbells, kettlebells en elastieken in allerlei soorten en maten.
Wielrennen
Sinds kort doet Saskia ook aan wielrennen. “Ik deed altijd aan hardlopen, maar door artrose in mijn knie ben ik daarmee gestopt. Mijn vriend is al langer wielrenner en hij heeft mij hierin meegenomen. Ik probeerde het uit en vind het nu fantastisch.” Inmiddels heeft Saskia een eigen wielrenfiets gekocht. “Moet je voorstellen: ik startte met een looprekje. Toen dat ging, dacht ik dat een driewieler misschien haalbaar was, en later misschien een elektrische fiets. Nu heb ik mijn eigen wielrenfiets. Als ik erop zit en mijn benen zijn sterk, dan lijkt alles vanzelf te gaan. Dan voel ik dat ik leef!”
Wandelactie
Wandelen doet Saskia zoveel mogelijk. “Elke keer realiseer ik me dat ik dit drie jaar geleden niet meer kon. Nu ben ik zo dankbaar voor elke stap die ik zet.” Vorig jaar heeft Saskia een actie opgezet om samen met mensen uit haar netwerk in vier etappes in totaal vijftig kilometer te wandelen en daarmee geld op te halen voor Stichting MS Research. “Ik ben een mensenmens. Ik hou ervan om mensen samen te brengen. Er deden ongeveer vijftig mensen mee en we haalden vijfduizend euro op.”
‘Beterder’
Saskia traint met veel discipline. “Dat kan ook best vermoeiend zijn. Het zou soms wel fijn zijn om me gewoon ergens bij neer te leggen, maar vooralsnog voel ik dat ik ‘beterder’ word.” Ze noemt het ‘beterder’, omdat er geen medicijn is dat MS geneest, maar ze wel merkt dat er groei is in haar lichaam. “Dat gaat met veel moeite, maar ik voel de verbetering en pak die met twee handen beet. Niet alleen om mijn eigen leven makkelijker te maken, maar vooral dat van mijn twee jonge kinderen. Zij zijn mijn grootste motivatie.”
Saskia vertelde haar verhaal voor MenSen 1 – 2026 (februari 2026). Inmiddels kunnen er veranderingen in zijn gezondheid zijn opgetreden.
Tekst: Elseline de Vries, beeld: Elizabeth Wattimena