Veel mensen met de diagnose MS hebben last van cognitieve problemen. Ze vinden het moeilijk om zaken te onthouden, zich te concentreren of ze hebben problemen met plannen en organiseren. Dit kan zelfs leiden tot psychische klachten als depressie, angst en stress.
Op de informatieavond ‘MS en cognitie: onzichtbare gevolgen’ is dit onderwerp vanuit verschillende kanten belicht. De aula van het Bravis ziekenhuis in Roosendaal is op 3 oktober 2024 gevuld met ongeveer honderd belangstellenden, een teken dat het onderwerp erg leeft.
‘MS en cognitie’ werd ingeleid door Anne Jansen, neuroloog. Van alle patiënten met MS heeft tot 70% last van cognitieve problemen. Onder cognitie of ‘denkvermogen’ vallen de functies: geheugen, concentratie, aandacht en snelheid van informatieverwerking. Dokter Jansen gaat dieper in op de problemen die hierbij kunnen ontstaan en de gevolgen die deze hebben voor het geestelijk functioneren. De klachten zijn voor iedereen anders en ze zijn moeilijk te voorspellen. Het meten van de klachten met een MRI is niet zinvol. Wél kan een neuropsychologisch onderzoek (NPO) meer inzicht geven in de aard en omvang van de problemen. Hiermee kunnen de gevolgen voor het dagelijks functioneren worden beperkt door bijvoorbeeld psycho-educatie, hanteren van handvatten en compensatie strategieën.
Godelieve Trimbos, GZ-psycholoog, legde meer uit over het ‘Neuropsychologisch onderzoek (NPO) bij MS’. Een neuropsychologisch onderzoek wordt gebruikt om veranderingen in cognitief functioneren, gedrag en emoties zo goed mogelijk in kaart te brengen. Deze veranderingen en mogelijke klachten worden geobjectiveerd door specifieke tests. Daarmee kan de patiënt inzicht krijgen in zijn of haar sterke en minder sterke punten. Zo wordt het mogelijk om gerichter te behandelen en te trainen. Mevrouw Trimbos gaat nader in op de manier waarop het onderzoek plaatsvindt en hoe met de uitslagen vervolgtrajecten kunnen worden opgestart.
Als laatste ging M. van Adrichem, ergotherapeut, ‘Aan de slag met cognitie’. Ergotherapie richt zich vooral op het verlagen van de hinder die patiënten ervaren door cognitieve problemen. Oorzaken van de problemen kunnen niet worden verholpen maar dooroefeningen kunnen de gevolgen in het dagelijkse functioneren wel worden verminderd. Mevrouw Van Adrichem licht toe hoe het behandelprogramma ‘Niet rennen maar plannen’.
