Lettergrootte: e e Sitemap Inloggen

Samen weer een berg en bergen verzet in de strijd tegen MS

De 54 jarige Menno Rood uit Venray heeft op 25 mei 2015 een geweldige prestatie geleverd. Hij heeft maar liefst 3x! de Mont Ventoux beklommen om geld op te halen voor onderzoek naar MS, Klimmen tegen MS. Hieronder leest u zijn indrukwekkende verhaal.

bergen

Op vrijdag 22 mei was het zover en vertrok ik naar Zuid-Frankrijk. Helaas moest ik dit jaar alleen gaan en kon mijn grootste stimulans, fan en back-up, niet mee. Dat was voor ons beide heel moeilijk, maar het heeft ons er niet van weerhouden dat mee te strijden wat we kunnen. Na een rit van ruim 1000 km. kom ik aan in Malaucène.

De Mont Ventoux heb ik in de verte al gezien. De grote, grillige berg met zijn onvoorspelbare mistral winden en de grote temperatuur verschillen. Even grillig en onvoorspelbaar als MS. De Mont Ventoux is er niet kleiner op geworden, integendeel.

Samen met Rik, deel ik een appartement. Nadat we wat geacclimatiseerd zijn, wagen we een drankje op het terras met WIFI om het thuisfront, wat me trouwens constant volgt, op de hoogte te houden. Hoe moeilijk het ook was hier alleen naartoe te moeten en het strijden niet samen met mijn vrouw te kunnen delen, word ik geweldig en warm opgevangen door Rik en zijn familie KEI bedankt.

Op zaterdag fietsen we met de Klimmen Tegen MS jongens een rondje op de fiets door de omgeving. We wagen ons aan wat kleinere beklimmingen. Het weer zit mee. In Malaucène zijn overal mensen te vinden van Klimmen tegen MS, prachtig om te zien. Al die mensen die zich mede inzetten in de strijd tegen die grillige en onvoorspelbare ziekte MS.

Als we op zondag de startbewijzen gaan ophalen in Entrechaux voelt het als één groot warm nest. Niet alleen door de mede sporters die fietsend, lopend of hoe dan ook, de Mont Ventoux willen aanpakken om zo geld in te zamelen in de strijd tegen MS. Ook de enorme bedrijvigheid van de mensen van de organisatie. Want stiekem komt er zoveel meer bij kijken. Voor ons als sporters, maar zeker ook voor de vele vrijwilligers die alle voorwaarde en hand-en-spandiensten moeten verrichten om te zorgen dat alles veilig en verantwoord verloopt. Zoveel beweging, actie, positiviteit. Iedereen komt- en is samen in beweging om het belang van bewegen centraal te zetten en te houden. Voor, door, maar vooral ook met mensen met MS. Hoe beperkt voor sommige mensen helaas dat moet zijn door MS, bewegen en in beweging blijven en proberen te houden, is bewezen belangrijk en goed. Het mooie is dat hoe je omhoog gaat, hoe vaak, hoe snel of langzaam, volslagen onbelangrijk is. Dat doet er niet toe. Wat er toe doet is dat je hier bent en mee wilt strijden. Ieder binnen zijn- of haar eigen mogelijkheden. Die sfeer van het willen investeren in- en voor de ander, is waar het om draait. Alle neuzen dezelfde kant op, met het zelfde doel. Dat maakt ook dat mensen zich nog meer verbonden voelen. Dat is de prestatie, jij bent hier, jij zet je in en dat doet er toe.

De dagen voorafgaand aan de beklimming worden we prima van alles voorzien door de familie van Rik.  Maar dan is het toch echt zover, de spanning stijgt. In alle vroegte vertrekken mensen om de berg klaar te maken om ons te ‘ontvangen’, om hem te bedwingen, om te ondersteunen. Voor even lijkt de Mont Ventoux wel van Klimmen Tegen MS. Dat maakt hem er niet minder steil op. Er vloeien heel wat zweetdruppels en tranen op het wegdek. Het ‘bloed, zweet en tranen’ van Hazes spookt toch echt regelmatig door mijn hoofd. Wat een strijdlust, wat een support. Iedereen is er voor iedereen in handen warmen, bidons vullen, schouderklopjes, duimen omhoog, een reepje uitdelen, een applaus, een ‘gaat het’, een ‘je kunt het’.  In zoveel kleine dingen die nu zo enorm groot voelen.

Zo ontmoet ik onderweg bij het beklimmen, een man die de Mont Ventoux één keer wilde beklimmen, maar gedreven door de positieve energie, de enorme wilskracht, drive, afzien, pijniging van vele wordt hij zo getrickerd dat hij uiteindelijk deze gemene pukkel 3x te grazen heeft genomen. Hoezo samen kun je veel?

Op 25 mei is niet alleen de Mont Ventoux te grazen genomen, maar zijn er ook persoonlijke bergen verzet. Zijn bergen overwonnen, zijn bergen kleiner geworden, zijn bergen van kansen gezien en ontdekt. Is er gestreden, geleden, vastgehouden en los gelaten.

Als ik op woensdag in alle vroegte terug rij naar Nederland, heb ik weer een berg aan indrukken en hernieuwde energie opgedaan om zolang er nog MS bestaat, ik en vele met mij, willen blijven strijden.

Wat kijk ik uit om samen met May, naar de slotbijeenkomst op 26 juni a.s. te gaan waar het eindbedrag bekend wordt gemaakt. Waar we weer thuiskomen in het warm nest van samen strijden tegen die gemene ziekte MS. Samen staan en gaan voor. Samen niet opgeven, samen geloven in bewegen, samen gaan voor kansen en mogelijkheden.

Wij geloven er in dat MS de wereld uit te trappen is, samen al helemaal.

3x de Mont Ventoux beklimmen dat houdt in; een tocht van 145 km lang, waarvan 71 km klimmen en 4800 meter de hoogte in!